A noite xa pasou: a web volveu ao seu aspecto de sempre. Vémonos no próximo Halloween.
Capítulo I
Un libro que
non quere abrirse.
Apareceu no faiado da casa do outeiro, cen anos despois daquela noite de 1926. Ten as páxinas pegadas. Só se despegan cando alguén responde.
Cada resposta deixa unha letra. As letras forman un nome. E esta noite, os nomes abren portas.
Contén sustos · Mellor con son
Teño cara pero non cabeza, ollos que non ven e un sorriso que só se acende cando me arde unha vela por dentro. Que son?
Pista
Esta noite hai sete coma min agochadas moi preto de aquí.
Canto máis me quitas, máis grande me fago. Que son?
Pista
Pregúntalle a quen cava unha tumba.
Entre os disfrazados deste ano hai un que adiviña o futuro nunha bóla de cristal. Quen é?
Pista
Non lle fai falta disfrace para mirar o que vén: faino cada hora.
Multiplica as cabazas agochadas na páxina de Halloween polas patas de quen tece nos recunchos. Que número sae?
Pista
As cabazas xa as coñeces. As patas, cóntaas en calquera araña da web.
Atravesos paredes sen abrir portas, e ninguén me ve ata que me botan unha saba enriba. Que son?
Pista
Se te asusto, digo «buuu».
Na cripta bérrase algo cando ninguén mira. Escríbeo.
Pista
Antes terás que abrila. Sete cabazas, lembras?
Catro cifras dormen no cofre da casa encantada. Cales son?
Pista
Entra na casa con algo de luz e busca as notas numeradas. Unha por cifra.
A palabra
Sete letras.
Un nome antigo.
- N
- A
- H
- S
- I
- M
- A
Ordénaas. É o nome que os antigos lle daban a esta noite. Alguén disfrazado xa cho contou.
SAMHAIN
A noite na que o veo entre os vivos e os mortos se volve tan fino que se pode atravesar. Elvira sabíao. Por iso leva cen anos agardando a que alguén o pronuncie.